تاج سر

دي خودمن

او كه تاج سرمن تو دل من مث خدا دي خودمن

او كه سيم كل مي زنه سيم به ولا دي خودمن

او كه لالي مي خونه تا بشينه خو تو چيشام

چوشي و شرو و لالايي و بي در و بلا دي خودمن

او كه شو تا دم صبح هي شمدم مي كشه ريم

يا زمستون لحافش مي كشه با دست طلا دي خودمن

او كه هي درد مونو مي كشه ري درد تنش

رود رودش چه كنم دست به دامان خدا دي خودمن

سيل در مي كنه تا كي برسه زنگ صدام

يا صدام مي كنه با جون و جلا دي خودمن

دي تو عاشق تر هر ليلي و هر مجنوني

اوكه سي لحظه ديدار كنه عشق و صفا دي خودمن

دي تو خندت سي مو مثل شكرن

كمرت واويد خم , خم سي جفا دي خودمن

بعد از اين بوسه زنم قبر و ببوسم خاكت

زير خاك هم بكنه يادي زما دي خودمن

تقديم به مادرم ماه خانم خوباني سيد محمد امين فرهي بوشهر فروردين 1395